در اين آيه چند نكته است كه بايد مورد توجه قرار گيرد : 1 - چرا موسى تقاضاى رؤيت كرد ؟ نخستين سؤالى كه پيش مىآيد اين است ، موسى ع كه پيامبر بزرگ و اولوا العزم پروردگار بود و به خوبى مىدانست ، خداوند نه جسم است و نه مكان دارد و نه قابل مشاهده و رؤيت است چگونه چنين درخواستى كه حتى در شان افراد عادى نيست از پروردگار كرد ؟ گرچه مفسران پاسخهاى مختلفى گفته‌اند ، ولى روشنترين جواب اين است كه موسى ع اين تقاضا را از زبان قوم كرد ، زيرا جمعى از جاهلان بنى اسرائيل اصرار داشتند كه بايد خدا را ببينند تا ايمان آورند ( آيه 153 نساء گواه بر اين مطلب است ) و او از طرف خدا ماموريت پيدا كرد كه اين تقاضا را مطرح كند تا همگان پاسخ كافى بشنوند ، در حديثى كه در كتاب عيون اخبار الرضا ع از امام على بن موسى الرضا ع نقل شده است نيز به اين موضوع تصريح شده است ( 1 ) . از قرائن روشنى كه اين تفسير را تاييد مىكند اين است كه در همين سوره آيه 155 مىخوانيم كه موسى ع پس از اين ماجرا عرض كرد : أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا : « آيا ما را به خاطر عملى كه سفيهان ما انجام دادند ، به هلاكت مىرسانى ؟ » از اين جمله روشن مىشود كه نه تنها موسى ع چنين تقاضايى را نداشت بلكه شايد هفتاد نفرى هم كه با او به ميعادگاه رفته بودند چنين منطقى نداشتند ، آنها تنها افراد دانشمند و نمايندگان بنى اسرائيل بودند ، تا مشاهدات خود را براى توده جاهل و بى خبر كه پيشنهاد مشاهده پروردگار داشتند بيان كنند .

--> ( 1 ) تفسير نور الثقلين جلد دوم صفحه 65 .